น่านเคยเป็นอาณาจักรอิสระยาวนานราวสองร้อยปีก่อนถูกรวมเข้ากับสยามในปี 2474 และจังหวัดนี้ยังคงร่องรอยของเรื่องราวนั้นไว้ เป็นจังหวัดที่มีนักท่องเที่ยวน้อยที่สุดในกลุ่มเจ็ดจังหวัด ห่างจากเชียงใหม่ราวหกถึงเจ็ดชั่วโมงโดยรถ และสิ่งตอบแทนคือเมืองที่ยังคงขนาดของตัวเองไว้

ชุมชนและวัฒนธรรม

วัดในน่านมีเอกลักษณ์ที่ไม่เหมือนที่ใดในดินแดนล้านนา วัดพุมินมีเจดีย์ล้านนายุคแรกตั้งอยู่บนวิหาร และใบระกาแบบหางงูเป็นเอกลักษณ์เฉพาะมากจนที่นักประวัติศาสตร์ศิลป์ใช้วัดนี้เป็นจุดยึดในการลงวันที่ของยุค วัดพระธาตุช้างค้ำและวัดหัวข่วงเพิ่มอีกชั้นของอิทธิพลไทลืว-พม่าเข้าไป ส่วนงานฝีมือประจำถิ่นคือหม้อดำนางบัว ที่เผาในลานกลางแจ้งแบบเตาเดิม ไม่ใช่เตาอุตสาหกรรมสมัยใหม่

ธรรมชาติและภูมิประเทศ

เส้นทางไปโบเกลือขึ้นผ่านแนวสันปายที่ดอยภูคาสูงขึ้นสู่เมฆ และที่ยอดเขาคือท้องฟ้าของน่านที่เปิดกว้างออกไป นาข้าวนางลำพูนเรียงชั้นถูกทำด้วยมือเหมือนเดิมมาหลายศตวรรษ และเขื่อนศรีสิริกิติ์เก็บน้ำขนาดใหญ่ไว้อย่างเงียบสงบที่เชิงเขา